Bekijk je eigen topicsBekijk je eigen berichten

De dood is een prachtige ontdekkingsreis

De dood is een prachtige ontdekkingsreis

Berichtdoor Yvonne » zo 26 jul 2015, 14:22

Mijn overgrootmoeder is afgelopen week overleden. De prachtvrouw is 95 jaar geworden. Een gevuld leven dat zijn start kende vlak na de Eerste Wereldoorlog – maar helaas ontsprong ook zij de dans niet: de Tweede heeft ze volledig meegemaakt. Daar heb ik als klein jongetje overigens nooit wat van gemerkt. Nu ik dit zo opschrijf komt eigenlijk pas het besef. Dat komt omdat mijn overgrootmoeder een klassieke oma was, zó geplukt uit een kinderboek. Grijze haren, krulspelden, grote bril en blauwe lange jurken met bloemetjesmotief; ik ken haar niet anders. Zodra mijn ouders even niet oplette, schoof zij mij wat snoep of geld toe. En dan de onvergetelijke tekst: ‘hier jongen, en niet direct alles opmaken.’ Mijn oma en ik hadden dan een pact. Wij tegen de wereld.

Zo kras van leven toen, zo moe op het eind.

Het aftakelingsproces dat ouderdom heet, vereenvoudigt het leven. Waar ‘wij’ – de mensen die nog volledig in het leven staan– ons veelal blindstaren op de toekomst, zo in het nú leven ouderen. Ook al hebben ze er niet veel van: ouderen pinnen alles vast op de tijd. Mijn oma dus ook. In het verzorgingstehuis was er om half negen ontbijt, om tien uur kwam de verpleegster, om half één lunch, dan het bezoekuur, en zo dóór, net zolang totdat het eentonige etmaal was gevuld. Het leven was toe aan een nieuwe impuls.

http://www.hoemannendenken.nl/2015/07/2 ... -111423509 :lees
De moeilijkste mensen zijn je grootste leraren

Afbeelding
Avatar gebruiker
Yvonne
moeder van TFC
moeder van TFC
 
Berichten: 16551
Geregistreerd: wo 21 sep 2011, 10:14
Woonplaats: Vlissingen

Delen op:

Delen op Facebook Facebook Delen op Twitter Twitter

Keer terug naar Na dit Leven

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast